Havaların ısınmasıyla köyde işler artmaya başladı. Fotoğraflarda da görüldüğü gibi, gübrelerini alan köylüler tarlalarına atmaya başladı.
Gübre atma işinin yanısıra, bağ bahçe işleri gibi diğer işler de köylülerimizi bekliyor...
2010 Şubatın 25 ni 26 sına (Perşembeyi Cumaya) bağlayan gece Mevlit Kandilidir.
Peygamberimizin kutlu doğum yıldönümüdür.
Sevgili peygamberimiz Miladi 571 yılında Kameri aylardan Rebiul Evvel ayının 12. pazartesi günü sabaha karşı Mekke'de dünyaya gelmiştir. Onun dünyaya gelmesiyle alemler rahmete gark olmuştur.
Bu durumu Mevlit yazarı Süleyman Çelebi şöyle tasvir ediyor:
Doğdu ol saatte ol sultanı din,
Nura gark oldu semavati zemin.
Onun kutlu doğumunu kainat şöyle karşılamıştır:
Cümle zerrati cihan idüp nida,
Çağrışu ben dediler ki merhaba.
Sevgili peygamberimizin kutlu doğumu bütün müslümanlara mübarek olsun.Mevlit kandili ülkemize ve dünyamıza huzur ve barış getirsin.
1983 yılında hac yolculuğu
Fotoğraflar ve Haber : Sadullah Çolak
Salaklamaya gitti: Çok kötü düştü manasında kullanılır.
Dingabak gitti: Baş üstüne düştü manasında kullanılır.
Yalan sığmak: Yalan söylemek manasında kullanılır.
Elim ermedi: Fırsat bulamadım manasında kullanılır.
Ekmekyicez: Sofra kurup yemek yemek manasında kullanılır.
Mozamorta: Tertipsiz ve düzensiz manasında kullanılır.
Aylak: Boşta gezen, işsiz güçsüz manasında kullanılır.
Keranacı: Yaramaz, kurnaz manasında kullanılır.
Kerata: Yaramazlık yapan çocuklar için kullanılır.
Şaşırık: Şımarık, gösteriş yapan manasında kullanılır.
Sicek: Küçük abdest için kullanılır.
Anca: Okadar manasında kullanılır.
Deyveren: Söyleyeyim manasında kullanılır.
Ihmıyo: Gelişmiyor, büyümüyor manasında kullanılır.
Enim günüm: Özene bezene, dikkatlice manasında kullanılır.
Ahabu: İşte bu manasında kullanılır.
Hâsıllık: Evin yanındaki küçük bahçe için kullanılır.
Şetmez: Bir şey gerekmez manasında kullanılır.
Hayat: Evlerin içinde odalara açılan bölümler için kullanılır.
Bihoş olmak: Tuhaf olmak garip karşılamak manasında kullanılır.
Manca: Tarlalardan yemek için toplanan ot çeşitlerine denir.
Hıltış odası: Bazı lüzumsuz eşyaların gelişigüzel konduğu yere denir.
Hılşıt: Karışık çöpler ve kabuklar için kullanılır.
Bayabaya: Nerdeyse anlamında kullanılır.
Bayabayamı: Esasmı anlamında kullanılır.
Yenisene: Gelecek sene manasında kullanılır.
Gocadam: Yaşlı dedeler için kullanılır.
Gocagarı: Yaşlı nineler için kullanılır.
Gocuva: Büyük babalar için söylenir.
Gocana: Büyük anneler için söylenir.
Gızgitşurdan: Hadi sende, öyle söyleme manasında kullanılır.
Gımgım: Hızlı, çalımlı gidişler için kullanılır.
Eycene: İyiden iyiye manasında kullanılır.
Bagas: Salak, manyak anlamında kullanılır.
Dürzü: Yaramazlık ve olumsuzluk karşısında kullanılır.
Dürmek: Katlamak, sarmak manasında kullanılır.
Ahamanin: Şaşırma ve hayret etme manasında kullanılır.
Çekişmek: Kızarak birine laf söylenmek anlamında kullanılır.
Ahtuhtuh: Üzücü bir durum karşısında hayıflanmak için kullanılır.
Yuka: Kalın değil, çok ince manasında kullanılır.
Epeyden beri: Çoktan buyana anlamında kullanılır.
Sümdük: Yüzsüz manasında kullanılır.
Seyirdeyvermek: Gülecek bir şey söylemek manasında kullanılır.
Mıdıklamak: Küçük parçalar halinde koparıp almak manasında kullanılır.
|
Köyümüz Abdegiller sülalesinden rahmetli Cafer Eker'in eşi, Burhan Eker'in ve Orhan Eker'in annesi Fatma Eker vefat etmiştir. Cenazesi 24/01/2010 tarihinde (yarın) öğle namazından sonra kılınacak cenaze namazının ardından köy mezarlığında toprağa verilecektir.
Merhumeye Allah'tan rahmet diler, yakınlarına baş sağlığı dileriz.
Fotoğraftakiler (Soldan Sağa) : Ayaktakiler > Mehmet Sanlı (Amca), Hamdi Colak, Saim Özen, Ismail Pekmez, Selahattin Arslan, Fazlı Biçer
Oturanlar > Muhsin Arslan, İsmail Çetin, Ömer Özen, Rahmi Çolak, Fevzi Berber
Arşivden Fotoğraflar bölümünde eskiye ait fotoğrafları yayımlamaya devam edeceğiz.
Yazar : İsmail Çelikpençe
Köy Camisi:1987 – 1993 yılları arasında Çolakların rahmetli Mehmet Çolak (Demirel dayının) muhtarlığı zamanında yapılmıştır. Daha önceki cami 1947 - 1948 yıllarında Hacıibramların rahmetli İbrahim Arslan (Hacı İbram dayının) muhtarlığı zamanında ahşaptan yapılmıştı.
Köy İmamları:Köyün ilk resmi hatibi rahmetli Gavuşların Durmuş Çelikpençe (Durmuş dayıdır.) Sonra rahmetli Hocaların İsmail Akkaya (Hoca dayıdır.) Daha sonra Duman köylü rahmetli Yakup Duman (Yakup Hoca) köye imam olmuştur. Eselerin rahmetli Hasan Esen, Pekmezlerin rahmetli Hüseyin Pekmez, Şahanların Halil İbrahim Östürk köy ücretiyle imamlık yapmışlardır. Köye imam kadrosu 1976 yılında verilmiş, ilk resmi kadrolu imam hatip Mahdumlar Köyünden Geyve’de oturan Mehmet Kalaycıdır. Köyümüzden Hacıibramların Mustafa Arslan ve Malasların Fazlı Biçer de köy camimizde resmi kadrolu imam hatiplik yapmışlardır. Bunlardan başka köy dışından da köyümüzde imam hatiplik yapanlar olmuştur.
Köy ilkokulu:Rahmetli İbrahim Özdemir (Eğitmen) harf devriminden sonra halka okuma yazma öğretmek için devlet tarafından eğitmenlik yapmak için görevlendirilmiştir. 1950 lili yılların sonunda rahmetli Delaların Mehmet Seyyar (Dela amcanın) muhtarlığı zamanında bugünkü okul tuvaletinin olduğu yerde taş yapı olarak temel atılmış, 1960 ihtilalinden sonra reysen muhtar yapılan rahmetli Hırcellerin Ali Berber (Ali çavuşun) zamanında bugünkü okulun yerine yığma tuğladan bir bina yapılmıştır. 1961 – 1962 eğitim ve öğretim yılında öğretime başlanmıştır. Bu binanın yerinede bugünkü mevcut okul binası yapılmıştır. Öğrenciler taşımalı eğitime dayalı olarak Taraklı’da eğitim ve öğretim görmeye başlayınca bu bina da metruk hale gelmiştir.
Köy Çeşmesi:Köyün ortasında bulunan çeşmenin geçmişi köyün kuruluş yıllarına dayanır. 1950 lili yıllarda çeşme yeniden yapılırken Gıcılar mevkiinde bulunan çeşmenin başından itibaren köye doğru gelen bir insanın içinde eğilerek yürüyebileceği bir şekilde horasan yapımı bir su tüneline rastlanmıştır. Yukarıda da belirtildiği gibi 1950 lili yıllarda çeşme yenilenirken köyümüzden ilk trafik kazası da verilmiştir. Rahmetli Atikelerin Mehmet Sanlı (Mehmet amca) atıyla köyün bağlı bulunduğu Göynük ilçesine su borusu almaya gitmiş, dönüşte Göynüğün eski virajlı yollarında hayvan kamyondan ürkmüş Mehmet amca hayvandan düşerek hayatını kaybetmiştir. Daha sonra bu çeşme de yıkılarak yerine bugünkü çeşme yapılmıştır.
Köy Yolu:Köyü Taraklı ilçesine bağlayan yol çalışmaları, 1960 yıllarda başlamış defalarca güzergâh değiştirilerek davam etmiştir. Bu günkü yol, ancak 2006 yılında asfaltlanmıştır. Kayaboğazı göleti faaliyete geçtiğinde yolun, Embirler mevkiinden Çamtepe yol ayırımına geçerek Gölpazarı Taraklı yoluna bağlanacağı, Acısu üstünden eski Gerişler harmanının karşısından yola ineceği belirtilmektedir. Gölpazarı Taraklı yolunun Vezirhandan başlayarak Taraklıya kadar Göynük Geyve arasındaki yol ölçülerinde yapılacağı, ihale çalışmalarının devam ettiği belirtilmektedir.
- Köy 1959 yılında Bolu ilinden ayrılarak Sakarya iline bağlanmıştır.
- Köye elektrik 1979 yılında gelmiştir.
- Köye Telefon 1985 yılında bağlanmıştır.
- Köyden ilk okuyan ve devlet memuru olan rahmetli öğretmen Mehmet Özdemir'dir.
- Köyden ilk İlahiyat mezunu İsmail Çelikpençe'dir.
- Köyden ilk Mühendis rahmetli Mustafa Berber'dir.
- Köyden ilk ve tek Avukat Mehmet Terzi'dir.
- Köyden ilk ve tek Doktor Burak Terzi'dir.
- Köyden ilk ve tek Profesör Ali Seyyar'dır.
- Köyden ilk hacca giden hanesi sönmüş olan rahmetli Onbaşıların Mehmet amcadır.
- Köyden ilk ve tek yurt dışına çalışmak için giden Selahattin Seyyar'dır.
- Köyden İstanbul’a ilk gidip yerleşen halen Taraklı da oturan Mustafa Eker'dir.
Köy İmamları:Köyün ilk resmi hatibi rahmetli Gavuşların Durmuş Çelikpençe (Durmuş dayıdır.) Sonra rahmetli Hocaların İsmail Akkaya (Hoca dayıdır.) Daha sonra Duman köylü rahmetli Yakup Duman (Yakup Hoca) köye imam olmuştur. Eselerin rahmetli Hasan Esen, Pekmezlerin rahmetli Hüseyin Pekmez, Şahanların Halil İbrahim Östürk köy ücretiyle imamlık yapmışlardır. Köye imam kadrosu 1976 yılında verilmiş, ilk resmi kadrolu imam hatip Mahdumlar Köyünden Geyve’de oturan Mehmet Kalaycıdır. Köyümüzden Hacıibramların Mustafa Arslan ve Malasların Fazlı Biçer de köy camimizde resmi kadrolu imam hatiplik yapmışlardır. Bunlardan başka köy dışından da köyümüzde imam hatiplik yapanlar olmuştur.
Köy ilkokulu:Rahmetli İbrahim Özdemir (Eğitmen) harf devriminden sonra halka okuma yazma öğretmek için devlet tarafından eğitmenlik yapmak için görevlendirilmiştir. 1950 lili yılların sonunda rahmetli Delaların Mehmet Seyyar (Dela amcanın) muhtarlığı zamanında bugünkü okul tuvaletinin olduğu yerde taş yapı olarak temel atılmış, 1960 ihtilalinden sonra reysen muhtar yapılan rahmetli Hırcellerin Ali Berber (Ali çavuşun) zamanında bugünkü okulun yerine yığma tuğladan bir bina yapılmıştır. 1961 – 1962 eğitim ve öğretim yılında öğretime başlanmıştır. Bu binanın yerinede bugünkü mevcut okul binası yapılmıştır. Öğrenciler taşımalı eğitime dayalı olarak Taraklı’da eğitim ve öğretim görmeye başlayınca bu bina da metruk hale gelmiştir.
Köy Çeşmesi:Köyün ortasında bulunan çeşmenin geçmişi köyün kuruluş yıllarına dayanır. 1950 lili yıllarda çeşme yeniden yapılırken Gıcılar mevkiinde bulunan çeşmenin başından itibaren köye doğru gelen bir insanın içinde eğilerek yürüyebileceği bir şekilde horasan yapımı bir su tüneline rastlanmıştır. Yukarıda da belirtildiği gibi 1950 lili yıllarda çeşme yenilenirken köyümüzden ilk trafik kazası da verilmiştir. Rahmetli Atikelerin Mehmet Sanlı (Mehmet amca) atıyla köyün bağlı bulunduğu Göynük ilçesine su borusu almaya gitmiş, dönüşte Göynüğün eski virajlı yollarında hayvan kamyondan ürkmüş Mehmet amca hayvandan düşerek hayatını kaybetmiştir. Daha sonra bu çeşme de yıkılarak yerine bugünkü çeşme yapılmıştır.
Köy Yolu:Köyü Taraklı ilçesine bağlayan yol çalışmaları, 1960 yıllarda başlamış defalarca güzergâh değiştirilerek davam etmiştir. Bu günkü yol, ancak 2006 yılında asfaltlanmıştır. Kayaboğazı göleti faaliyete geçtiğinde yolun, Embirler mevkiinden Çamtepe yol ayırımına geçerek Gölpazarı Taraklı yoluna bağlanacağı, Acısu üstünden eski Gerişler harmanının karşısından yola ineceği belirtilmektedir. Gölpazarı Taraklı yolunun Vezirhandan başlayarak Taraklıya kadar Göynük Geyve arasındaki yol ölçülerinde yapılacağı, ihale çalışmalarının devam ettiği belirtilmektedir.
- Köy 1959 yılında Bolu ilinden ayrılarak Sakarya iline bağlanmıştır.
- Köye elektrik 1979 yılında gelmiştir.
- Köye Telefon 1985 yılında bağlanmıştır.
- Köyden ilk okuyan ve devlet memuru olan rahmetli öğretmen Mehmet Özdemir'dir.
- Köyden ilk İlahiyat mezunu İsmail Çelikpençe'dir.
- Köyden ilk Mühendis rahmetli Mustafa Berber'dir.
- Köyden ilk ve tek Avukat Mehmet Terzi'dir.
- Köyden ilk ve tek Doktor Burak Terzi'dir.
- Köyden ilk ve tek Profesör Ali Seyyar'dır.
- Köyden ilk hacca giden hanesi sönmüş olan rahmetli Onbaşıların Mehmet amcadır.
- Köyden ilk ve tek yurt dışına çalışmak için giden Selahattin Seyyar'dır.
- Köyden İstanbul’a ilk gidip yerleşen halen Taraklı da oturan Mustafa Eker'dir.
- Köyden ilk okyanus ötesine (Amerikaya) giden İsmail Yavuz'dur.
- Köyden ilk ve tek polis memuru İlyas Arslan'dır.
- Köyden ilk ve tek ormancı Recai Atar'dır.
- Köyde ilk traktör büyük Malaslar ile yukarı Abdegiller tarafından ortak alınmıştır.
