Akçapınar

Yazar : İsmail Çelikpençe

ÖLÜM VE SONRASI

Allah önce kâinatı yaratmış, sonra da insanoğlunu yaratarak varlıkları onun hizmetine sunmuştur. Hz. Âdem’e kendi kudretinden nefes vermiş, insan bu nefesle hayat bulup canlanmıştır.

İnsanoğlu yaşadığı müddetçe Allah’ın verdiği bu emaneti taşır. Ömür bitip son nefesini verince bu emaneti yerine teslim eder, geldiği yere gider.

Ölüm, bu âlemden öteki âleme gidiştir. Ölüm, bu âlemin bitişi öteki âlemin başlangıcıdır. Ölüm, bedeni hareketlerinin durması, ruhi hareketlerin devam etmesidir. Ölüm, asli yurdumuza, sonsuzluk âlemine göç etmektir. Ölüm, çalışma hayatının bitmesi netice hayatının başlamasıdır. Bu âlem kazanma yeri öteki âlem harcama yeridir.

Mezar birkaç kazma kürekle açılan bir çukur değil, ilahi divanın giriş kapısıdır. Kabir insanı ahirete götüren bir tüneldir.Bu dünya misafirhanedir. İnsanlarda bu dünyada misafirdir. Misafir gittiği yerde uzun süre kalmaz. İnsanlarda bu dünyada ebedi kalmazlar.

“Dünyaya gelen her canlı bir gün ölecek ve Rabbine dönecektir.”(Ankebut /57)
“Herkes için bir ecel vardır. Ecel geldiği zaman ölüm ne bir saat geri kalır, ne de bir saat ileri gider.”(Araf /34)

Bu dünyadan öteki âleme sevdiklerimizden-dostlarımızdan bazılarını gönderdik. Acaba ne âlemdeler? Bilmiyoruz.

Yunus Emre diyor ki:

"Bu dünyadan göçüp gidenler,
Ne gelirler ne bir haber verirler.
Üzerinde türlü türlü otlar bitenler,
Ne gelirler ne bir haber verirler.”

Ölümden sonrası ise şöyle yorumlanır:

"Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden.”(Y.Kemal Beyatlı)

Ölümün insana ne zaman-nerede geleceği belli değildir.

“Beş şey vardır ki, o beş şeyin bilgisi Allah tarafından gizli tutulmuştur.
1-Kıyametin ne zaman kopacağını ancak Allah bilir.
2-Yağmurun nereye- ne zaman- ne kadar yağacağına O, karar verir.
3-Anne rahmindeki çocuğun geleceğine ait bilgiler Onun kaydı altındadır.
4-İnsanın yarın başına neler gelecek- neler olacak Onun ilminde saklıdır.
5- İnsanın nerede-ne zaman öleceğini Ondan başka bilen yoktur.” (Ankebut/34)

Bu dünyadan ayrılıp gidenler eserleri ve hatıraları ile yaşarlar.

“Ölen kişinin dosyası kapanır. Ancak üç kişi vardır ki onların dosyası kapanmaz."

1- Cami-köprü-çeşme- okul gibi kalıcı bir eser yaptıran kimsenin.
2- Arkasından hayır hasenat yapacak evlat yetiştiren kimsenin.
3- İlme hizmet eden-ilmi-talebe yetiştiren kimsenin. (Müslim/14 )

Bir gün gelecek İnsanoğlu bu dünyada yaptıklarından sorgulanacak, işlediği suçlardan dolayı yargılanacaktır.

Bu dünyada hakları gasp edilenlerin hakları kendilerine iade edilecek, insanlara zulmedenler mutlaka cezalarını çekeceklerdir. Haklarında verilen karardan sonra işlemiş olduğu suçların bedelini ödeyecektir.

İnsanlar bu dünyada yaratılış ilkelerine uymalı, yaratıcının koyduğu kuralların dışına çıkmamalıdır. Dünyada iken ahretini kazanmaya çalışmalıdır. İşte o zaman insan dünyada mutlu olacak, ahrette ebedi saadete kavuşacaktır

Yazar : İsmail Çelikpençe

Yazar : İsmail Çelikpençe
Bize iletilen kelimelerle birlikte yöresel kelimelerimizi yayınlamaya devam ediyor, okuyucularımızın ilgisini bekliyoruz.

Deşteyere : Boşu boşuna, nafile yere anlamında kullanılır.
Hıştama :Sen konuşma, dur bakayım hele sen konuşma bakayım anlamında
Hava yere : Boş yere, Gereksiz yere anlamında kullanılır.
Tevekkeli : Kendinden emin değil, kendine sahip değil anlamında kullanılır.
Höregeçti : Çok makbule geçti, benim için çok iyi oldu anlamında kullanılır.
Deminçik : Biraz önce anlamında kullanılır.
Habire: Devamlı, sürekli anlamında kullanılır.
Gaz : Erkekler hanımlarına seslenirken kullanırlar.
Gı : Kadınlar kocalarına seslenirken kullanırlar.
Andan : Ondan anlamında kullanılır.
Hincik : Şimdi, şu anda anlamından kullanılır.
Cıbır : Zayıf anlamında kullanılır.
Atık : Netice olarak anlamında kullanılır.
Emme : Öyle ama anlamında kullanılır.
Bekide : Öyledir anlamında kullanılır.
Madem : Öyleyse anlamında kullanılır.
Dakınmak : Zinet eşyalarını kullanmada kullanılır.
Aklının işi olmaz : İlgilenmez, umursamaz anlamında kullanılır.
İş tutmak : İş yapmak, genelde kadınlar bu kelimeyi el işi için kullanırlar.
Şaşkın : Rengi kaçmış , zayıflamış anlamında kullanılır.
Bıldır : Geçen sene anlamında kullanılır.
Duragalmak :Yorulmak anlamında kullanılır.
Güyüm : Daha çok su ısıtmak için kullanılan su kabına denir.
İbrik: Bu da su kullanma kabı olarak kullanılır. Genellikle emzikli olur.
Çotura : Çam ağacından kesilen otuz santimetre civarındaki parçanın içi oyulur, altı ve üstü yine çamdan yapılan yuvarlak iki kabakla kapanır.
Sinek : Bu da çam ağacının içi alttan oyulur, üstü su doldurmak ve içmek için şekillendirilir.
Teste : Topraktan yapılan su kabı.
İmayınak : Pek çok anlamında kullanılır.
Meyni meyni : Devamlı , sürekli anlamında kullanılır.
Mani mani : Bu kelime de devamlı anlamında kullanılır.
Haybiye : Buşu boşuna anlamında kullanılır.
Höşnek : Avanak, enayi anlamında kullanılır.
Hadişurdan : Öyle söyleme anlamında kullanılır.
Anadınmı : Dolgu kelimesi olarak öyle değimli anlamında kullanılır.
Sızlamak : Ağrımak anlamında kullanılır.
Ahamanin : Ünlem olarak haret anlamında kullanılır.
Ehöyleysem :Peki anlamında kullanılır.

Yazar : İsmail Çelikpençe

Yazar : İsmail Çelikpençe

Bayramlar, yüce duyguların coştuğu, sevgi ve saygı hislerinin kuvvetlendiği günlerdir.
Bayramlar, sevinçlerin ve üzüntülerin paylaşıldığı özel ve güzel günlerdir.

“Müslümanlar o kimselerdir ki, hem sevinç hem keder- hem darlık hem varlık zamanlarında insanların ihtiyaçlarını giderirler. Kızdıkları zaman öfkelerine sahip olurlar, insanların da kusurlarını affederler. Allah da iyilik yapan kullarını sever.” (Ali İmran/134)

Bayramlar, Allah’ın bize verdiği ilahi ziyafetlerdir. Bayramlara hazırlanmak, temiz ve yeni elbiseler giymek, güzel kokular sürünmek, güler yüzlü olmak sünnettir.


Bayramlar da eş dost ve akrabalar ziyaret edilir. Onlarla bayramlaşılır. Uzakta olan akrabalarla telefonlaşarak bayramları tebrik edilir. Fakirler-kimsesizler-çocuklar sevindirilir. Hastalar ve mezarlıklar ziyaret edilir.

Bayram vesilesi ile dargınlıklar, kırgınlıklar unutulur. Bayramlaşmaya gelenlere ikramlarda bulunulur, tatlı yenir tatlı konuşulur. Bayramlar, neşe- sevinç ve eğlence günleri olduğu için meşru eğlence ve oyunlar düzenlenir.

Peygamberimiz bir bayram gününde eşi Hz. Ayşe ile birlikte kılıç kalkan oyunlarını izlemiş, kız çocuklarının tef çalarak eğlenmelerine müsaade etmiştir.
Bayramlar yardımlaşma-dayanışma ve kaynaşma günleridir.

Peygamberimiz buyuruyor:
“Müslüman Müslüman’ın kardeşidir. Müslüman Müslüman’a zulmetmez. Onu haksızlık edenin eline bırakmaz. Bir kimse Müslüman kardeşinin ihtiyacını giderirse, Allah da onun ihtiyacını giderir. Bir Müslüman bir Müslüman’ın sıkıntısını giderirse, Allah da ona karşılık kıyamet gününde onun ihtiyacını giderir. Bir kimse din kardeşinin ayıbını örterse, Allah da kıyamet gününde onun ayıbını örter” (Riyazüssalihin/1/284)

Hayatın sıkıntıları içinde bunalan, bitkin ve yorgun hale gelen insanlar bayramda dinç hale gelir. Akrabalık ve komşuluk ilişkileri güçlenir. Birlik ve beraberlik kuvvetlenir.

Bayramınız kutlu - gönlünüz mutlu - geleceğiniz umutlu olsun.

Yazar : İsmail Çelikpençe


Ramazan’ın yirmi altısını yirmi yedisine bağlayan gece Kadir gecesidir.

Kur’ân’ı Kerim de adı geçen tek ay Ramazan ayı, tek gecede Kadir gecesidir. Kadir gecesine ait özel bir sure indirilmiştir.

Bu surede şöyle beyan ediliyor:
“Biz Kur’ân’ı Kadir gecesinde indirdik. Kadir gecesinin ne olduğunu sen bilir misin? Kadir gecesi: Bin aydan daha hayırlıdır. O gecede, Rab’lerinin izniyle melekler ve Cebrail, her türlü iş için inerde iner. O gece, tan yeri ağarıncaya kadar tam bir esenliktir.” Bu gecede Müslümanlara bir fırsat verilmiştir. Bir gecede bin aydan daha fazla sevap kazanma imkânı sağlanmıştır. Bu gecede sadece Cebrail değil, sayılarını ancak Allah’ın bildiği melekler topluluğu yeryüzünü şenlendirir. Dünya onlara dar gelir. Bu gece takdir gecesidir. Bir yıl içinde olacak olan hadiselerin programı meleklere bildirilir.


İnsanlığı kurtuluşa çağıran, karanlık yolları aydınlatan Kur’ân’ı Kerim, bu gecede indirilmiş; daha sonra ayet ayet ve sureler halinde vahiy yoluyla peygamberimize sunulmuştur. Yirmi üç seneye yaklaşan bir zamanda indirilen Kur’ân’ı Kerim, sayıları kırk civarındaki vahiy kâtipleri tarafından hem ezberleniyor hem de yazılıyordu. Peygamberimiz, Kur’ân’ın ayetleri ile kendi sözlerinin karışmaması için kendi sözlerinin yazılmasına izin vermiyordu. Her sene Ramazan ayında Cebrail peygamberimize gelerek indirilen ayetleri okuyor, peygamberimiz dinliyor; peygamberimiz okuyor Cebrail dinliyordu. Buna karşılıklı okuma ve dinleme anlamına gelen mukabele denilmiştir. Bu güzel âdet Ramazan ayında zamanımızda da devam etmektedir.

Peygamberin vefatından sonra halife seçilen Hz. Ebubekir döneminde Kur’ân’ı Kerim kitap haline getirilmiş, halife Hz. Osman zamanında çoğaltılarak değişik İslam beldelerine gönderilmiştir. O Kur’ân’ı Kerimlerden biri, Hz. Osman’ın okurken şehit edildiği ve kanlarının üzerine aktığı kitap İstanbul Topkapı sarayındadır. Bugün Müslümanların elindeki Kuranlar bu çoğaltılan kitaplardan istifade edilerek yazılmıştır. Kur’ân’ı Kerim hiçbir harfi değişmeden zamanımıza kadar gelmiştir. Çünkü Allah tarafından teminat altına alınmış ve sigortalanmıştır. Kur’ân’ı Kerimde buyruluyor:“Kur’ân’ı biz indirdik, Onu elbette biz koruyacağız.” (Hicr/9)

Bu gecede günahlarımıza pişman olarak tövbe edelim. İnsanlığın huzuru, sevgi ve kardeşliğin sağlanması için Allah’a dua edelim.Peygamberimiz şöyle buyuruyor: “Kim Kadir gecesinde inanarak, o geceyi ibadetle geçirirse, geçmiş günahları bağışlanır.”(Tecridi sarih-6/313) Bizde peygamberimizin tavsiye ettiği şu duayı yapalım.“Allah’ım sen affedicisin, affetmeyi seversin, bizi de affet.”
Kadir gecesinin insanlığı aydınlığa götürmesini, dünyaya barış ve huzur getirmesini temenni ederim.

Köyümüz Akçapınar'da, hemen hemen her akşam, misafirperver köylülerimiz tarafından hanelerinde halka iftar yemeği verilmektedir. Yine böyle bir organizasyonda, Ramazanın 8. gününde, köyümüzün yardımseverlerinden Hacı Saim Özen, evinde kadın erkekli yaklaşık 100 kişiye iftar sofrasını açmıştır.



Haberin devamı için aşağıya, "Devamını Okuyun..." yazısına tıklayınız...


Misafirler arasında komşu köylerden katılımlar oldugu gibi, Almanya'da yaşamakta olan Delalar sülalesinden Hüsamettin Seyyar ve eşi de misafirler arasında yer almıştır. Bunun yanında, sitemiz yazarlarından Eğitimci İlahiyatçı İsmail Çelikpence ile Sakarya Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ali Seyyar da, davette hazır bulunmuşlardır.

İftar yemeğinden sonra hane sahibi ve geçmişleri için topluca dua edildikten sonra, hane sahibi gelen misafirleri tek tek uğurlamıştır.

İftardan sonra, kahvede topluca çay içilip, teravih namazına gidilmiştir.

Yazar : İsmail Çelikpençe

Başı rahmet, ortası mağfiret, sonu cehennemden azat olarak vasıflandırılan, mübarek Ramazan ayına kavuşmak üzereyiz. Yine minarelerde kandiller yanacak, camiler müminlerle dolup taşacak, teravih namazları kılınacak, mukabeleler okunacak, sahurlara kalkılacak, iftar ziyafetleri verilecek, evlerimize-camilerimize bereket gelecek, şefkat ve merhamet duygularımız tazelenecek, fakirler, miskinler, kimsesizler sevinecek. Kısaca dünyamız şenlenecektir.

Ramazanı karşılarken diyoruz ki: Merhaba Ey Şehr-i Ramazan Merhaba. Merhaba Ey Şehr-i Sultan Merhaba. Merhaba Ey Şehr-i Rahman Merhaba.
Merhaba Ey Şehri Gufran Merhaba. Hz. Ömer Ramazanı şöyle karşılardı.“Gündüz orucu, gece namazı ile hayırlı olan Şehr-i Ramazan Merhaba.” (1)
Ramazan ayı geldiğinde, kalplerdeki kötü duygular silinmeli, yerini kardeşlik, dostluk duyguları almalı, fakirler, yoksullar sevindirilmeli, tatlı dilli, güler yüzlü olunmalıdır.

Ramazan ayı gelince, cehennem kapıları kapanır, cennet kapıları açılır. Azgın şeytanlar zincire vurulur. Allah rahmetiyle müminlere bol, bol ikramda bulunur. İhsanda bulunur.

Müslümanlar, Ramazan ayının kıymetini bilmeli, bu ayı ibadetle geçirmeli, Allah’ın Rizasını, Peygamber’in Şefeatını kazanmaya çalışmalıdır. Ramazan ayı öyle bir aydır ki, Kutsal Kitabımız Kuran-ı Kerim, bu ayda indirilmeye başlanmıştır.

Bu durum Bakara suresinde, şöyle beyan ediliyor:
“Ramazan ayı öyle bir aydır ki, Kuran-ı Kerim bu ayda indirilmiştir. (O Kuran ki), insanlara hidayettir. Doğru yolun, hak ile batılı ayırt eden hükümlerrin nice açık delilleri vardır onda. Öyleyse içinizden kim o aya erişirse, orucunu tutsun. Kim de hasta olur, yahut sefer üzerinde bulunursa, ozaman başka günlerde oruç tutmadığı günler sayısınca orucunu kaza etsin. Allah size kolaylık diler, Size güçlük istemez.” (2)

Ramazan ayı öyle bir aydır ki, içinde Kadir gecesi vardır. O Kadir gecesi ki, bin aydan daha hayırlıdır.

Bu gece, Kadir suresinde şöyle anlatılıyor: “Gerçekten biz onu, Kadir gecesinde indirdik. Kadir gecesinin ne olduğunu bilirmisin sen? Kadir gecesi, bin aydan daha hayırlıdır. O gecede melekler ve ruh, Rablerinin izniyle her türlü iş için iner de iner. O gece,tanyeri ağarıncaya kadar bir selamettir.” (3)

Peygamberimiz(s.a.v.) Efendimiz, Ramazan ayını ibadetle geçiren müslümanlara, şu mücdeyi veriyor:
“Faziletine inanarak, mükafatını umarak, Allah Rizası için Ramazan gecelerini ibadetle geçiren kimsenin geçmiş küçük günahları bağışlanır.” (4)

Müslümanlar, Ramazan ayında oruç tutarak nefis mücadelesi verirler. Teravih namazı kılarlarak, mukabele okuyarak ibadetlerini artırırlar. Zekatlarını, fitrelerini verek mali ibadetlerini yerine getirirler. Ramazan ayı, müslümanları kaynaştıran, ruhları coşturan, müminleri Allah’a yaklaştıran, Rasulullah’ın yolunda koşturan mübarek bir aydır.

Ramazan ayına ruhen ve bedenen hazırlanalım. Tatlı dilli, güler yüzlü olalım. Yaratılmışları, yaratandan ötürü sevelim. Sevelim, sevilelim kardeş olalım. Günahlardan, haramlardan uzak duralım. Kendimiz için, ailemiz için, bütün müslümanlar için dua edelim.

Yarabbi, bize dünyada ve ahirette iyilik ve güzellik ver, bizi-anamızı-babamızı ve bütün müslümanları bağışla, muhakkak ki sen duamızı işitir ve bizi görürsün. Amin.

Yazar : İsmail Çelikpençe



Berat kandili, yüce Allah’a sığınarak günahlardan arınma ve kurtuluş gecesidir.
Bu gece, gönül dünyamız şenlenir, rahmet ve mağfiret kapıları sonuna kadar açılır.
Bu gece, ruhumuz manevi kirlerden arınır, nefsimizin sefil isteklerine gem vurulur.
Bu gecede, ameller Allah’a arz olunur, rızk ve bereketi kullarına bol bol verilir.
Bu gecede, amellerimizin sayımı yapılır, Peygamberimize tam şefaat yetkisi verilir.
Bir yıl içinde olacak olayların programı bu gecede yapılır. Rızıklar- eceller- doğumlar- ölümler v.s. gibi her şeyin tespiti bu gecede yapılır.


Bu gecede günahlarla kirlenen gönül dünyamızı tövbe ile temizleyelim. Yaptığımız hatalara pişman olalım. Nefislerimizi kontrol altında tutalım. Çağın getirdiği sıkıntılarla bunalan ruhlarımızı ibadetlerle mutlu kılalım. Bu geceyi ganimet gecesi bilelim ve Allah’a sığınalım.

Peygamberimiz buyuruyor:
“Bu gecede yüce Allah dünya semasına tecelli eder ve der ki: Yok, mu tövbe eden? Tövbesini kabul edeyim. Yok, mu rızk isteyen? Rızk vereyim. Yok, mu şifa isteyen? Şifasını vereyim. Yok, mu başka isteği olan? Onun istediğini vereyim. (İbni Mace/191)

Hz. Ayşe peygamberimizin şöyle buyurduğunu rivayet ediyor: “Muhakkak ki Allah Şaban ayının On beşinci gecesinde dünya semasına rahmetiyle tecelli eder ve Beni Kelp kabilesinin koyunlarının kıllarının sayısınca insanları bağışlar.”(Taç/ 93)

Bu gece, tövbe gecesidir. Tövbe ruhu arındırmanın en güzel yoludur. İnsanlar borçlarını ödedikleri zaman kendilerine bir ödeme belgesi yazılır. Berat gecesin de günahlarına pişman olup tövbe eden Müslümanlara da berat belgesi yazılır.

Kur’an’ı Kerim de şöyle buyrulur:
“Ey! İman edenler: Allah’a öyle tövbe edin ki tam bir pişmanlıkla, samimi bir tövbe olsun. Umulur ki: Allah hatalarınızı örter ve sizi altından ırmaklar akan cennetine koyar.”(Tahmin/8)

Bu mübarek berat gecesinde yaşantımızı gözden geçirelim. Hayatımıza çeki düzen verelim. Dini yönden kendimizi yenileyelim. Gidişatımıza yeni bir yön verelim. Geçmişimizin muhasebesini yaparak geleceğimizi Allah’ın rızası doğrultusunda planlayalım. Dünyaya niçin geldik nereye gideceğiz? Düşünelim. Bu geceyi ganimet gecesi bilelim. Günahlarımızdan berat edelim. Nefsimizi sorgulayıp yargılayalım. Duygularımızın erozyona uğradığı asrımızda, daralan ruhlarımızın nefes alması için bu geceyi fırsat bilelim. Dünyadaki misyonumuzu bilelim. Ona göre vizyon sahibi olalım. Bu gecede camileri doldurarak birlik ve beraberliğin en güzel örneğini verelim.

Bu gecede Allah’a şöyle dua edelim:
“Allah’ım! İslam’a ve Müslümanlara yardım eyle. Dinimizi- imanımızı- vatanımızı- milletimizi her türlü tehlikelerden koru. Bize dünyada ve ahirette iyilik ve güzelliler ihsan eyle. Bizi- anamızı- babamızı ve bütün Müslümanları bağışla. Muhakkak ki sen, duamızı işiten ve kabul edensin.”

Mübarek Berat Kandilinizi tebrik eder, dünyaya huzur ve barış getirmesini temenni ederim. ÂMİN…

Yazar : İsmail Çelikpençe



19 Temmuz 2009, Recep ayının 26’sını 27’sine bağlayan gece Mirac Kandili’dir. Sevgili Peygamberimizin gecenin bir anında Cebrail A.S. ile birlikte Mekke’deki Mescid-i Haram’dan Kudüs’teki Mescid-i Aksa’ ya yaptığı kutsal yolculuğa İsra; Mescid-i Aksa’dan sonsuzluk âlemine, Sidretü’l Münteha’ya yapılan kutsal yolculuğa ise Mirac denilir.


Milâdi 610 yılından öncesine baktığımız zaman, dünyada büyük bir huzursuzluk vardı. Ahlak kirlenmiş, ticaret kirlenmişti. İçkinin her türlüsü alabildiğine içiliyor, gelecek falcılıkla belirleniyor, eşkıyalık ve yol kesmenin önüne geçilemiyor, kadın insan kabul edilmiyor, yoktan yere kabile savaşları yapılıp insanlar öldürülüyordu.

Yüce Allah, insanlığı içinde bulunduğu bu buhrandan kurtarmak için son elçi Hz. Muhammed’i görevlendirmişti. O da insanlığı kurtuluşa davet ederken çeşitli eziyetlere maruz kalmış, bu arada amcası Ebu Talıp ile eşi Hz. Hatice vefat etmişti. Onun üzüntülü geçen günlerine “senetül hüzün” denilir.

İşte bu sıkıntıların ardından yüce yaratıcı sevgili dostunu huzuruna davet etmiştir.

Cebrail A.S.gecenin bir anında Rasulullah’ a gelerek onu manevi bir ameliyata tabi tutmuş, göğsünü yararak kalbini nurla doldurmuş, Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksa’ya, oradan da Sidretü’l Münteha’ya götürmüştür.

Bu olay Kur’an-ı Kerim’in İsra suresinde şöyle beyan ediliyor:

“Bir gece, bazı ayetlerimizi gösterelim diye kulunu Mescid-i Haram’dan çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa’ ya götüren Allah eksikliklerden münezzehtir.” (İsra–1)

Son peygamber gecenin bir anında Cebrail A.S. tarafından ses hızında olan Burak adındaki vasıta ile Mescid-i Aksa’ya, oradan da ışık hızında olan Refref adındaki vasıta ile Sidretü’l Münteha’ya götürülmüştür. Budan sonrasına Cebrail A.S. bile gidememiş, metafizik ötesinde bilinmeyen âlemde Allah’ın elçisi ilahi huzura kabul edilmiştir.

Bu hadiseyi Mevlit yazarı Süleyman Çelebi şöyle anlatıyor:

Aşikâre gördü Rabbül izzeti,
Ahirette öyle görür ümmeti.
Gel Habibim sana âşık olmuşam,
Cümle halkı sana bende kılmışam.
Ne muradın var ise idem reva,
Eyleyen bin derde bin türlü deva.
Ol zayıf ümmetlerim hali nola,
Hazretine nice anlar yol bula.
Ümmetimi sana verdim ey Habib,
Cennetimi anlara kıldım nasip.

Mirac olayı sevgili peygamberimizin büyük bir mucizesidir.

Allah’ın peygamberine özel muamelesi, lütuf ve ihsanıdır.

Onun âlemler ötesine yaptığı kutsal bir yolculuktur.

İnsanlık tarihinde meydana gelmiş en önemli olaydır.

Bu olay, peygamberimizin şahsıyla insanlığın önüne açılan sınırsız bir yükseliştir.

Ona gösterilen manzaralar ve ona yapılan muamele, onun ne büyük bir değere sahip olduğunu gösterir.

Sevgili peygamberimiz bu kutsal yolculuğunun sonunda Müslümanlara üç manevi hediye sunmuştur:

1- Beş vakit namaz.

2- Bakara suresinin son ayetleri.( Âmenarrasulü)

3- Allah’a şirk koşmayan kişilerin günahlarının bağışlanacağı.

Manevi duygularımızı canlandıran, iç dünyamıza değerlendirme imkânı veren, sorumluluğumuzu hatırlatan bu gecede gönül kapılarımızı herkese açalım. Dua ve niyazlarımızın semaya yükseldiği bu gecede Yüce Yaratıcıdan birlik ve beraberlik temenni edelim. Birbirimizin kandilini tebrik edelim.

MİRAC KANDİLİNİZİ TEBRİK EDER, İNSANLIĞIN HUZUR VE BARIŞINA VESİLE OLMASINI TEMENNİ EDERİM.

Yazar : İsmail Çelikpençe


Üç aylar diye isimlendirdiğimiz Recep - Şaban ve Ramazan aylarından ilki olan Recep ayına 24 Haziran 2009 tarihinden itibaren giriyoruz. 25 Haziran 2009 tarihinde Perşembe’yi Cuma’ya bağlayan gece de Regaip kandilidir.

Recep ayı mübarek aylardandır. Kur’ân-ı Kerim’de şöyle buyruluyor:


“Doğrusu Allah gökleri ve yeri yarattığı günkü kesin hükmünde ayların sayısı on ikidir. Bunlardan dördü (Zilkade, Zilhicce, Muharrem, Recep) haram aylardır. Bu ayların haram kılınışı (Hz. İbrahim A.S’dan gelen) doğru dinin hesabı ve hükmüdür. Öyleyse o aylar içinde kendinize yazık etmeyin.” (Tövbe / 36)

İslamiyet’ten önce bu aylara saygı duyulmuş, bu aylar girdiği zaman düşmanlıklar bırakılmış, savaşlara son verilmiştir. Bu durum İslamiyet geldikten sonra da devam etmiş, kılıçlar kınlarına oklar torbalarına konmuştur.

Üç ayların ülkemizde ve İslam dünyasın da ayrı bir yeri ve önemi vardır.Recep ayında doğanlara RECEP, Şaban ayında doğanlara ŞABAN, Ramazan ayında doğanlara RAMAZAN ismi verilmiştir.

Bu aylar, dünyanın ağır meşguliyetleri ile bunalan ruhlarımızı dinlendirir.Bu aylarda Allah’ın rahmeti adeta coşar, müminlerin üzerine sağanak sağanak yağar. Yüce Allah bu aylarda yapılacak olan hayırların ve iyiliklerin, paylaşılan sevinç ve kederlerin mükâfatını kat ve kat verir.

Üç aylar girdiği zaman peygamberimiz şöyle dua ederdi: “Allah’ım bize Recep ve Şaban’ı mübarek kıl, bizi Ramazan’a ulaştır.”(Taç, C: 5- S: 219)

Ahlâki değerlerimizi kaybettiğimiz zaman, hırsızlık, arsızlık, haksızlık, yolsuzluk, kin ve düşmanlık duyguları artar. Bu aylarda yapacağımız iç gözlemlerimiz ile merhamet ve şefkat duyguları ortaya çıkar.

Ruhun disiplin altına girdiği üç aylar sevap yönünden çok kazançlı aylardır. Kulluk şuuru içinde yüce Allah’a yapılan her türlü ibadet mutlaka karşılığını bulacaktır.

Beş kandil gecesinden dört tanesi üç ayların içindedir.Recep ayının ilk Perşembesi’ni cumaya bağlayan gecesi Regaip kandilidir.

Recep ayının yirmi altıncı gecesini yirmi yedinci gecesine bağlayan gece Miraç kandilidir. Şaban ayının on dördüncü gecesini on beşinci gecesine bağlayan gece Berat kandilidir. Ramazan ayının yirmi altıncı gecesini yirmi yedinci gecesine bağlayan gece ise Kur’ân-ı Kerim’in indiği Kadir gecesidir.

Peygamberimiz hadisi şeriflerinde bazı gecelerin çok faziletli olduğunu beyan etmiştir.O, Buyurmuştur ki:

Beş gece vardır ki, o gecelerde yapılan dualar geri çevrilmez.

1- Recep ayının ilk Cuma gecesi.(Regaip Kandili)
2- Şaban ayının on beşinci gecesi.(Berat Kandili)
3- Cuma gecesi.(Perşembeyi cumaya bağlayan gece)
4- Ramazan bayramı gecesi.(Arife gününü bayrama bağlayan gece)
5- Kurban bayramı gecesi.(Arife gününü bayrama bağlayan gece)-(Camiussağır/C:2 S:5)

Regaip kandili üç ayların ve kandil gecelerinin habercisidir. Bu gece -rağbet edilen- hürmet edilen- bolluk- bereket ve fazilet gecedir. Bu gecede Allah’ın lütuf ve ihsanı müminlere bol bol verilir.

Bu mübarek aylarda ve gecelerde peygamberimizin tavsiye ettiği şu duayı yapalım: “Allah’ım sen affedicisin affetmeyi seversin beni de affet.”(Tirmizi/84)


Mübarek aylarda ve kandil gecelerinde, kötü duygu ve düşüncelerimizi kalplerimizden atalım. Kin ve düşmanlık gibi duygulara yer vermeyelim. Kalplerimizi güzel duygularla dolduralım. Birbirimizi sevelim. Ey Allah’ın kulları kardeş olalım.

ÜÇ AYLAR VE REGAİP KANDİLİ MÜBAREK OLSUN, GÖNLÜNÜZ HUZURLA DOLSUN.

Yazar : İsmail Çelikpençe

Güllerin Mutluluğu

Yazar : İsmail Çelikpençe

Yazar : İsmail Çelikpençe

• Delaların Dela Amca (Mehmet Seyyar): Yıllarca köyün muhtarlığını yapmıştır. İnsanları iyi yönetip kaynaştırırdı. Konuşmaları düzgün ve etkileyiciydi. Resmi kişi ve kurumlarla iyi iletişim kurup ihtilafları giderirdi. Cömertti. Neşeli ve muhabbetliydi.
• Malasların Fazlaga (Fazlı Biçer): Yıllarca köyün kahveciliğini, bakkallığını ve berberliği yapmıştır. Ticareti ve ticari hayatı çok iyi bilirdi. Onun için vatandaş her şeyin üstündeydi. Misafir perverdi. Yedirmeyi içirmeyi çok severdi. Efendi ve kibardı. İnsani güzellikler onda toplanmıştı.
• Korcu Mehmet Dayı (Mehmet Sanlı): Yıllarca köyün koruculuğunu yaptığı için korcu Memet diye anılır. Köyün koruculuğu ona yakışırdı. Sanki o bu iş için yaratılmıştı. Köyü ve çevresini çok iyi korurdu. Köy ekinlerini ve bahçelerini komşu köylerin hayvanlarından korumak için bütün gayretini gösterirdi. Elindeki düdüğünü çaldığı zaman hayvan oltacıları kaçacak yer arardı.
• Hocaların Hoca Dayı (İsmail Akkaya): Yıllarca köyün imam hatipliğini yapmış, insanlara Kuran öğretmiştir. Ağır başlı ve mütavaziydi.
• Hallaların Haldga (Halit Keskin): O, köyün süpürge ustasıydı. Yörenin süpürgelerini o yapardı. Konuştuğu zaman nükteli konuşurdu. Sözleri darbı meseldi. Her sözü düşünülüp incelenmeliydi. Sözlerinden ders çıkarılıp ibret alınmalıydı.
• Kavuşların Mehmet Dayı (Mehmet Çelikpençe): O, azimli çalışkan ve mücadeleciydi. Yörenin kırıkçısı, çıkıkçısı ve afsunlayıcısıydı. Kolu bacağı kırılan ona gelirdi. Vücudunun bir yerinden böcek ısıran ondan şifa umardı.
• Bekmezlerin Hasan Dayı (Hasan Pekmez): O, mütevazı ve alçak gönüllüydü. Köyün manevi doktoruydu. Başı ağrıyan, karnı sancayan, bir sıkıntısı olan ona koşardı. Gelenler onda manevi huzur bulurdu.
• Abdegillerin Mustafa Dayı (Mustafa Eker): Ona Hacıalilerin imamı desek abartmış olmayız. Yılarca bu köyde imamlık yapmıştır. O da Hasan dayı gibi insanları şifa aradığı bir kimseydi.
• Bekmezlerin Hacı İsmail Dayı (İsmail Pekmez): Çalışkandı. Hızlı hareket ederdi. Yürürken koşar gibiydi. O, köyün nalbandıydı. Yörenin hayvanlarının ayaklarına nalları o çakardı.
• Eğitmen Dayı (İbrahim Özdemir): Köyde resmi olarak eğitmenlik yapmış, Cumhuriyet döneminde yalpan harf devriminden sonra insanlara okuma yazma öğretmiş ve genel kültür bilgisi sunmuştur.
• İmamların İsmalaga (İsmail Yavuz): Ağır başlıydı. Engin bir tarih bilgisi vardı. Bilimsel Konuları çok iyi bilirdi. Düzgün konuşurdu. Konuştuğu zaman kendini dinletirdi.
  
• Dönme Hüsen Dayı: Kurtuluş savaşında Geyve’nin yukarısında bulunan Rum köyünden kaçarak köye sığınmış birisidir. Zekiydi. Üreticiydi. Yörede ilk değirmeni o kurmuştur. Çevre köyler un öğütmek için köye gelirlerdi.
• Hacı Âşık Kerem Dayı: Köyden Taraklıya göç etmiştir. Konuşurken âşıklar gibi şiirle konuşurdu. Topluluklar içinde beyit söylerdi. Bundan dolayı halk kendisini Kereme benzetmiş ve ona Âşık Kerem demiştir. Evi Berberlerin evi ile yukarı Kavuşların evinin arasındaydı. Rahmetli Hacı İbramların Hasan Arslan evini satın almıştı. Ev daha sonra yıkılmıştır. Bahçesi ile bir hamba kalmıştır. Bu yeri de Kavuşların Mustafa Çelikpençe satın almıştır.
• Abdegillerin Hacı İsmail Dayı (İsmail Eker): Cömertti. Sahavet sahibiydi. Yörede yağ çıkarmak için ilk yağ atölyesini o kurmuştu. Haşhaş ve cevizden yağ çıkarılırdı.
• Norbeylerin Nori Çavuş Dayı (Nuri Çolak): Çok çalışkandı. Bahçesinde her türlü meyve ve sebzeyi yetiştirirdi. Ev ustasıydı. Köydeki ve komşu köylerdeki evlerin birçoğu onun ustalığı ile yapılmıştır.
• Kavuşların Hacı Rasim Amca (Rasim Çelikpençe): O da Nuri dayı gibi ev ve bina ustasıydı. Çok hızlı çalışırdı. Çoğu kere Nuri Dayı ile beraber çalışırlardı. Köydeki ve çevredeki evlerin birçoğu onun eseridir.
• Şahanların Civlek Mustafa Dayı (Mustafa Östürk): Oda ustaydı. Elinden her türlü iş gelirdi. Ağır çalışırdı. Ama sağlam yapardı. Onun köy minaresinin üst kısmını nasıl tamir ettiğini herkes iftiharla söyler.
• Kaymakçıların Mustafaga (Mustafa Küçük): Nazik ve kibar bir insandı. Köyün ve yörenin Sıhyasıydı. Hastalara o iğne yapardı. Dişçiydi. Dişi ağrıyan ona giderdi.
• İsmeyların Demirel Dayı (Mehmet Çolak): O, siyasete olan meyli ve Süleyman Demirel’e olan sevgisinden dolayı bu isimle anılmıştır. Birkaç dönem köyün muhtarlığını yapmıştır. Köye birçok hizmet onun muhtarlığı döneminde gelmiştir. Muhtarken de vefat etmiştir. Konuşmasını iyi bilirdi, kendini dinlettirirdi.
• Çolak Mustafa Dayı (Mustafa Çolak): Sevimli kibar bir insandır. Yıllarca köyün ve yörenin berberliğini yapmıştır. Elindeki berber çantasıyla köy köy dolaşmıştır.
• Kavuşların Asımaga (Asım Çelikpençe): Taraklı da oturmaktadır. Çalışkandır, üreticidir. İnsanların hayır duasını almaktan hoşlanır. Yıllarca köyün ve yörenin demirciliğini ve tarım aletlerini yapıp tamir etmiştir.
• Halitlerin Abdullaga (Abdullah Özdemir): Çok güzel kılarnet çalardı. O zamanlar düğünler çalgılı yapılırdı. Yapılacak düğünlerin vazgeçilmez insanıydı. Bazı insanlar kılernet çalmasını yadırgadıkları için bu işi bırakmıştır.
• Raştlerin Hasanaga (Hasan Akçapınar): Yeniliği ve gelişmeleri çok sever, buluş ve icatlara çok meraklıdır. O, yıllarca köyün ve yörenin kalaycılığını, lehimciliğini ve tamirciliğini yapmıştır.
• Kavuşların Emlala (Emine Çelikpençe): Başı derde giren ona koşardı. Başı ağrıyan her hangi bir sıkıntısı olan ona gelir ve okunurdu. Ona gelenler huzur bulurdu.
• Kavuşların Aşala (Ayşe Çelikpençe): Mektep okul görmemesine rağmen Engin bir dini bilgisi vardı. Peygamberler tarihini çok iyi bilirdi. Yanına gidildiği zaman hemen dinden bahsederdi. Dini konuların konuşulmasından büyük bir haz alırdı. Dine karşı olanlara büyük bir öfkesi vardı. Kadınları bir araya toplar onlarla zikir yapardı. Yörenin cenazelerini o yıkardı.
• Halitlerin Hacer Abla (Hacer Özdemir): İnsanların dert ortağı idi. Derdini paylaşmak isteyenler onun yanına koşardı. Aynı zamanda terziydi. Elbise diktirmek isteyenler onun yanına giderdi.
• Çolakların (Hacıalilerin) Şadiye Abla (Şadiye Çolak): Ayaklarından özürlüydü. Değneklerle yürüyebilirdi. Ama çok zekiydi. Sanki bir takvimdi. Takvimlerin yaygın olmadığı bir zamanda, Üç aylar ne zaman girecek, Ramazan ne zaman gelecek, Bayramlar ne zaman olacak insanlar ondan öğrenirdi. Kadınlar örgü işlerinde ona danışırlardı.
• Terzilerin Aşala (Ayşe Terzi): Fedakâr ve cefakârdı. Yıllarca köyün ve yörenin terziliğini yapmış, çeyiz elbiselerini dikmiştir. Bundan dolayı soyisimleri Terzi olmuştur.

Yazar : İsmail Çelikpençe

Eski ve Köklü Sülalelerden Bazıları: